Jens Munk
15,00 zł
Książka jest nie tylko opisem życia i interesującej osobowości duńskiego żeglarza i podróżnika z przełomu XVI i XVII wieku, lecz również barwnym obrazem życia codziennego, stosunków społecznych i politycznych panujących w królestwie duńskim. wówczas jeszcze największej potędze północnej Europy.
Przełożyła Maria Bero
1 w magazynie
| Autor dzieła | Thorkild Hansen |
| Wydawnictwo | Państwowy Instytut Wydawniczy |
| Seria | Biografie Sławnych Ludzi |
| Rok wydania | 1982 |
| Wymiary | 210 x 150 mm |
| Ilość stron | 438 |
| Numer ISBN | 83-06-00615-1 |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | Dobry |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Przytarcia obwoluty. |
Książka jest nie tylko opisem życia i interesującej osobowości duńskiego żeglarza i podróżnika z przełomu XVI i XVII wieku, lecz również barwnym obrazem życia codziennego, stosunków społecznych i politycznych panujących w królestwie duńskim. wówczas jeszcze największej potędze północnej Europy.
Przełożyła Maria Bero
Podobne produkty
3 lutego 1933 roku Hitler wystąpił po raz pierwszy przed dowództwem Reichswehry, aby przedstawić swoje plany i pozyskać dla nich wojskowych. Gospodarzem wieczoru był generał Kurt baron von Hammerstein-Equord, który skończył właśnie 54 lata i znalazł się u szczytu kariery – awansował na Naczelnego Dowódcę, czyli na najwyższe stanowisko w armii niemieckiej...
Prawdziwie fascynujący, wielowymiarowy autoportret wybitnego artysty, człowieka dojrzałego i doświadczonego. Wątki biograficzne przeplatają się tu z refleksjami dotyczącymi nie tylko sztuki, ale także przyjaźni, miłości, rodzicielstwa, lojalności, wiary, pokusy autodestrukcji i woli przetrwania.
Przedmiotem zawartych w książce tekstów jest analiza postaci reżyserek w ujęciu indywidualnym oraz w kontekście kinematografii poszczególnych krajów, potraktowanych całościowo lub w sposób przekrojowy.
Starannie wyselekcjonowane, napisane niezwykle klarownym językiem teksty obejmują: esej o Mozarcie, mowę noblowską z 1976 roku, rozważania na temat Chicago - ukochanego miasta Bellowa, wspomnienia o zmarłych przyjaciołach (Johnie Cheeverze, Allanie Bloomie...) oraz omówienie stanu współczesnej powieści. Bellow powołuje się na Tołstoja, Dostojewskiego, Flauberta, Prousta, Conrada i innych mistrzów prozy, którzy potwierdzają świadectwo jego własnego życia, jego przekonanie, że powieść jako dzieło sztuki może przynieść wiele dobrego społeczeństwu wyjałowionemu przez cywilizację.