Peereliada. Komentarze do słów 1976-1981
12,00 zł
„Peereliada” to w pewnym sensie kontynuacja ,,Marcowego gadania”. Składają się na nią zapisy z lat 1976-1981, tworzące unikalną dokumentację języka propagandy tamtych czasów.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Michał Głowiński |
| Wydawnictwo | Państwowy Instytut Wydawniczy |
| Seria | |
| Rok wydania | 1993 |
| Wymiary | 205 x 145 mm |
| Ilość stron | 390 |
| Numer ISBN | 83-06-02291-2 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Stan BDB- (mało widoczne zagięcie rogu okładki). |
„Peereliada” to w pewnym sensie kontynuacja ,,Marcowego gadania”. Składają się na nią zapisy z lat 1976-1981, tworzące unikalną dokumentację języka propagandy tamtych czasów.
Podobne produkty
Porozumienia sierpniowe stanowiły fenomen jednocześnie polityczny i prawny. Były sposobem rozwiązania społecznego konfliktu, ale zarazem stanowiły swoiste źródło prawa, nie mieszczące się w systemie źródeł prawa w PRL i nawiązujące do europejskiej tradycji umowy społecznej. Zasadniczą tezę książki stanowi twierdzenie, że negocjacyjny charakter procedury legislacyjnej może mieć zastosowanie także w reżimie autorytarnym.
Jest rok 1990. PRL zaczyna być historią. 'Kapitan Goethe właśnie pali kompromitujące akta, wspominając lata spędzone w IV Departamencie. Nie było dla niego rzeczy niemożliwych ani żadnej świętości: założył się z kolegą o pół litra, że wydobędzie od pewnego księdza cyrograf o współpracy, podpisany krwią - jak w Fauście. Pojedynek o 'duszę' między bystrymi i wykształconymi antagonistami jest bardzo zażarty... Kulisy pracy 'bezpieki' w erudycyjnej powieści pełnej sarkazmu i ironii
Wigilia świąt Bożego Narodzenia. Typowy dla PRL - u obrazek - kolejka. Nie po karpia, kiełbasę, czy inne wiktuały na świąteczny stół, ale po radzieckie złoto do sklepu jubilerskiego. Stojący w niej ludzie czekają na dostawę towaru cały dzień. Staje się to świetnym pretekstem do wymiany poglądów, zwierzeń, wspomnień. Rzeczywistość miesza się z majakami z przeszłości, kolejkowe rozmowy z marzeniami.
Bezpieczeństwo kulturowe jest czymś więcej niż prostą sumą bezpieczeństwa poszczególnych jednostek. Stanowi nową jakość. Wynika z tego prawidłowość dotycząca różnicy między bezpieczeństwem kulturowym, a społecznym. Obszar Islamskiej Republiki Afganistanu nabiera w tym kontekście nowego znaczenia. Operacje militarne prowadzone w odmiennym środowisku kulturowym wymagają solidnej i merytorycznej wiedzy o tym regionie.