Tajemnica kosmosu
98,00 zł
Jan Kepler najbardziej znany jest z nazwanych jego nazwiskiem praw ruchu planet, skodyfikowanych przez późniejszych astronomów na podstawie jego prac „Astronomia nova”, „Harmonices Mundi” i „Epitome astronomiae Copernicanae”. Prawa te wykorzystano do potwierdzenia słuszności teorii grawitacji Izaaka Newtona. Niniejsza praca była pierwszym większym dziełem badacza.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Jan Kepler |
| Wydawnictwo | De Agostini |
| Seria | Arcydzieła Wielkich Myślicieli |
| Rok wydania | 2003 |
| Wymiary | 200 x 125 mm |
| Ilość stron | 262 |
| Numer ISBN | 83-7316-000-0 |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Nowa |
| Uwagi techniczne | Eleganckie, szyte wydanie, oprawione w imitację skóry, ze złoceniami. |
Johannes Kepler (ur. 27 grudnia 1571 w Weil der Stadt, zm. 15 listopada 1630 w Ratyzbonie) – niemiecki matematyk, astronom i astrolog, jedna z czołowych postaci rewolucji naukowej w XVII wieku.
Kepler najbardziej znany jest z nazwanych jego nazwiskiem praw ruchu planet, skodyfikowanych przez późniejszych astronomów na podstawie jego prac „Astronomia nova”, „Harmonices Mundi” i „Epitome astronomiae Copernicanae”. Prawa te wykorzystano do potwierdzenia słuszności teorii grawitacji Izaaka Newtona. Niniejsza praca była pierwszym większym dziełem badacza.
Podobne produkty
"...Podobna do wzburzonego w czasie sztormu morza chromosfera słoneczna przecinana jest biegnącymi ze wszystkich stron falami. W niektórych miejscach gęstsza, ale i chłodniejsza materia w olbrzymich bryzgach wypryskuje na wysokość kilku lub kilkunastu tysięcy kilometrów nad powierzchnię fotosfery. Te ogniste fontanny gazu, z których część pomieściłaby w sobie cały glob ziemski, powodują, że oglądana z Ziemi chromosfera wygląda jak olbrzymie płonące rżysko..."
Historia polskiej chemii radiacyjnej, a w szczególności jej początku są nierozerwalnie związane z Marią Skłodowską-Curie i jej polskimi uczniami. Pani Curie oraz jej współpracownicy pierwsi zwrócili uwagę na zjawisko radiolizy, tj. rozkładu substancji pod wpływem promieniowania jonizującego.
Energiczni i pewni siebie lekarze. Błyskawiczne i spektakularne akcje ratunkowe. Reanimacja zakończona pełnym sukcesem. Jeśli myślisz, że taka jest rzeczywistość, to jesteś w wielkim błędzie! "Oznaki życia" to mocna książka, która odziera ze złudzeń nasze wyobrażenia o oddziałach intensywnej terapii. To książka, która wywołuje burzliwą dyskusję o sensie sztucznego podtrzymywaniu życia i granicach ludzkiej wytrzymałości.
Praca ta pozwala lepiej zrozumieć naturę i istotę napędzających nas sił, niczym spoiwo między różnymi dziedzinami wiedzy o naszym życiu: od fizyki i techniki począwszy, poprzez astronomię, kosmologię, do psychologii i socjologii. Być może przyczyni się także do lepszego poznania mózgu człowieka i toczących się w nim procesów.