Wspomnienia ossolińskie (Skarby Biblioteki Narodowej)
50,00 zł
„(…) zabrałem się do kreślenia niżej podanych kart mego ossolińskiego pamiętnika. Pamiętnik – to może za dużo. Bo przy pisaniu 'pamiętnika’ (na przekór etymologii) posługują się ludzie zazwyczaj różnymi notatkami, źródłami, czasopismami itd. Ja pisałem te moje kartki tylko w oparciu o własną pamięć. Nie było czasu ani sił, ani humoru po temu, ażeby 'sięgać do źródeł’.” (fragment)
1 w magazynie
| Autor dzieła | Stanisław Łempicki |
| Wydawnictwo | Ossolineum |
| Seria | |
| Rok wydania | 2006 |
| Wymiary | 200 x 125 mm |
| Ilość stron | 246 |
| Numer ISBN | 83-04-04832-9 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Nowa |
| Uwagi techniczne |
„(…) zabrałem się do kreślenia niżej podanych kart mego ossolińskiego pamiętnika. Pamiętnik – to może za dużo. Bo przy pisaniu 'pamiętnika’ (na przekór etymologii) posługują się ludzie zazwyczaj różnymi notatkami, źródłami, czasopismami itd. Ja pisałem te moje kartki tylko w oparciu o własną pamięć. Nie było czasu ani sił, ani humoru po temu, ażeby 'sięgać do źródeł’.” (fragment)
Podobne produkty
Przedmiotem zawartych w książce tekstów jest analiza postaci reżyserek w ujęciu indywidualnym oraz w kontekście kinematografii poszczególnych krajów, potraktowanych całościowo lub w sposób przekrojowy.
Kim była naprawdę imperatorowa Wszechrosji? Demonem zła, natchnieniem filozofów czy też władczynią, na którą czekałą Rosja? Autor, wybitny historyk, przedstawia wyjątkową osobowość Katarzyny II w całym jej bogactwie. Niezwykłą i jedyną w swoim rodzaju.
Spisana na podstawie zachowanych dokumentów historia dwóch młodych Polaków, którzy w pierwszych latach po II wojnie światowej prowadzą za sobą śmiertelny pościg - jeden jest funkcjonariuszem UB, drugi chłopakiem z lasu. Obraz odmalowany przez poznańską reporterkę, Annę Kłys, jest zaskakujący - ubek jest dowódcą plutonu egzekucyjnego rozstrzeliwującego politycznych wrogów, ale kilkakrotnie składa wnioski o zwolnienie ze służby; z kolei walczący wcześniej o wolną Polskę partyzant w najlepszej wierze wstępuje po wojnie do milicji.
Starannie wyselekcjonowane, napisane niezwykle klarownym językiem teksty obejmują: esej o Mozarcie, mowę noblowską z 1976 roku, rozważania na temat Chicago - ukochanego miasta Bellowa, wspomnienia o zmarłych przyjaciołach (Johnie Cheeverze, Allanie Bloomie...) oraz omówienie stanu współczesnej powieści. Bellow powołuje się na Tołstoja, Dostojewskiego, Flauberta, Prousta, Conrada i innych mistrzów prozy, którzy potwierdzają świadectwo jego własnego życia, jego przekonanie, że powieść jako dzieło sztuki może przynieść wiele dobrego społeczeństwu wyjałowionemu przez cywilizację.