Fellini
16,00 zł
Wydanie monografii poświęconej życiu i twórczości Federico Felliniego. Książka zawiera szczegółowe interpretacje wszystkich filmów włoskiego reżysera i analizy jego warsztatu. Autorkę interesuje wszak nie tylko twórczość mistrza, ale i on sam: Fellini-artysta, łgarz, mitoman, „kuglarz boży”, plebejusz kina. Kornatowskiej udało się bowiem napisać jednocześnie biografię i monografię.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Maria Kornatowska |
| Wydawnictwo | Artystyczne i Filmowe |
| Seria | |
| Rok wydania | 1989 |
| Wymiary | 205 x 145 mm |
| Ilość stron | 300 |
| Numer ISBN | 83-221-0470-7 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Lekkie otarcia grzbietu. |
Wydanie monografii poświęconej życiu i twórczości Federico Felliniego. Książka zawiera szczegółowe interpretacje wszystkich filmów włoskiego reżysera i analizy jego warsztatu. Autorkę interesuje wszak nie tylko twórczość mistrza, ale i on sam: Fellini-artysta, łgarz, mitoman, „kuglarz boży”, plebejusz kina. Kornatowskiej udało się bowiem napisać jednocześnie biografię i monografię.
Podobne produkty
"No i proszę: można opisać życie. Trzeba tylko zatrzymać to, co umyka, ponieważ nie podejrzewamy, że jest coś warte. Trzeba tylko zapisać pamięć o rzeczach codziennych, bo innych przecież nie było... Piękna i czuła książka. Amen." (Andrzej Stasiuk)
Listy te to nieocenione źródło do poznania Wilde'a niejako od wewnątrz i usłyszenia tej prawdy, którą jest prawda Oskara Wilde'a i o Oskarze Wildzie.
Starannie wyselekcjonowane, napisane niezwykle klarownym językiem teksty obejmują: esej o Mozarcie, mowę noblowską z 1976 roku, rozważania na temat Chicago - ukochanego miasta Bellowa, wspomnienia o zmarłych przyjaciołach (Johnie Cheeverze, Allanie Bloomie...) oraz omówienie stanu współczesnej powieści. Bellow powołuje się na Tołstoja, Dostojewskiego, Flauberta, Prousta, Conrada i innych mistrzów prozy, którzy potwierdzają świadectwo jego własnego życia, jego przekonanie, że powieść jako dzieło sztuki może przynieść wiele dobrego społeczeństwu wyjałowionemu przez cywilizację.
3 lutego 1933 roku Hitler wystąpił po raz pierwszy przed dowództwem Reichswehry, aby przedstawić swoje plany i pozyskać dla nich wojskowych. Gospodarzem wieczoru był generał Kurt baron von Hammerstein-Equord, który skończył właśnie 54 lata i znalazł się u szczytu kariery – awansował na Naczelnego Dowódcę, czyli na najwyższe stanowisko w armii niemieckiej...