samuraje
Książka ta, z konieczności będąca ograniczoną prezentacją japońskich wojowników i ich sztuki walki, pokazała to, co najlepszego z niej udostępniono szerszemu kręgowi odbiorców na świecie. Sztuka walki, szczególnie mieczem, powoli ginie. Kultywują ją już tylko nieliczne prywatne dojo w Japonii. Aktywnych dziś, prawdziwych mistrzów miecza i innych technik walk starodawną, tradycyjną bronią, można policzyć na palcach obu rąk. Uczą się od nich niewielkie grupy entuzjastów. Taka jest prawidłowość rozwoju społeczeństwa, w którym miecz, początkowo narzędzie praktyczne, wyniesiony następnie do znaczenia symbolicznego, stał się dziś ozdobą cenioną jedynie dla jego wartości komercyjnej. Taka jest prawidłowość, a jednak.. trochę szkoda.
Niezwykle interesująca książka poświęcona japońskiej Temidzie okresu Edo. Na tle szeroko zarysowanego życia ówczesnego społeczeństwa, autor kreśli obraz pracy japońskiej policji i ogólnie wymiaru sprawiedliwości. Omawia zarówno sposoby prowadzenia dochodzeń, łącznie z legalnie stosowanymi torturami, jak i broń używaną przez policjantów, czy wreszcie taiho jutsu, czyli metody jej użycia.