Sztuka bizantyńska
12,00 zł
Sztuka bizantyńska, podobnie jak sztuka średniowiecza na zachodzie Europy wywodzi się ze sztuki późnego Cesarstwa Rzymskiego, zakorzenionej w nadbrzeżnych krajach śródziemnomorskich i na innych obszarach objętych panowaniem Rzymu. Przejmuje z niej formuły, zmieniając ich znaczenie i tchnąć w nie nowe życie….
1 w magazynie
| Autor dzieła | Henri Stern |
| Wydawnictwo | Artystyczne i Filmowe |
| Seria | Style-kierunki-tendencja |
| Rok wydania | 1975 |
| Wymiary | 160 x 120 mm |
| Ilość stron | 310 |
| Numer ISBN | |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Dobra |
| Uwagi techniczne | DB+, zagniecenia grzbietu, ślady użytkowania. |
Sztuka bizantyńska, podobnie jak sztuka średniowiecza na zachodzie Europy wywodzi się ze sztuki późnego Cesarstwa Rzymskiego, zakorzenionej w nadbrzeżnych krajach śródziemnomorskich i na innych obszarach objętych panowaniem Rzymu. Przejmuje z niej formuły, zmieniając ich znaczenie i tchnąć w nie nowe życie….
Podobne produkty
Malutka książeczka z serii "Mała encyklopedia architektury", zawierająca niemal sto budowli charakterystycznych dla architektury Rumunii, wraz z opisami, zdjęciami i planami obiektów.
Katalog wystawy ludowej rzeźby z okolic Wilna z końca XIX i początków XX wieku obrazujący niezwykle powszechny na Litwie zwyczaj budowy kapliczek przydrożnych, tzw. figur i krzyży. Wystawa zorganizowana była we współpracy z Ambasadą Republiki Litewskiej w RP.
Praca jak zastrzega sam autor we wstępie, nie ma aspiracji dzieła naukowego. Nie jest to również podobny do przewodnika chronologiczny spis wszystkich wartościowych zabytków architektonicznych. Miłobędzki opowiada o historii architektury na ziemiach polskich, o tym jak kształtowała się ona w poszczególnych okresach, skąd brano najwięcej inspiracji. Spoglądając na temat również pod kątem życia społecznego autor wyjaśnia dlaczego budowało się w ten a nie inny sposób.
Tytuł to cytat z wiersza „Dedykacja” Cypriana Kamila Norwida z 1866 roku, będącego osobistą inwokacją do Warszawy („młodości mej stolico…”) i przypomnieniem mitologicznej syreny jako niebezpiecznej hybrydy człowieka i zwierzęcia (oryginalnie ptak z głową kobiety), uwodzącej żeglarzy śpiewem i wiodącej ku zatraceniu. Poeta, by pokazać własne złożone relacje z Warszawą przywołuje antyczne źródła herbu – inwokacja Norwida zainspirowała metodę pracy twórców wystawy.