Socjologia nieprzedawniona
11,00 zł
Aleksander Hertz to polski socjolog, sympatyk PPS, współtwórca Warszawskiego Klubu Demokratycznego. Zajmował się głównie historią doktryn socjologicznych i socjologią stosunków politycznych. Od 1940 roku mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Za granicą wydał kilka prac w języku angielskim. Był prekursorem socjologii teatru. Łączył pracę naukową z działalnością popularyzatorską. Był wykładowcą Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Aleksander Hertz |
| Wydawnictwo | Państwowy Instytut Wydawniczy |
| Seria | |
| Rok wydania | 1992 |
| Wymiary | 195 x 120 mm |
| Ilość stron | 420 |
| Numer ISBN | 83-06-02121-5 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Dobra |
| Uwagi techniczne | Stan DB+ (lekkie otarcia i ślady magazynowania, widoczne na zdjęciu). |
Aleksander Hertz to polski socjolog, sympatyk PPS, współtwórca Warszawskiego Klubu Demokratycznego. Zajmował się głównie historią doktryn socjologicznych i socjologią stosunków politycznych. Od 1940 roku mieszkał w Stanach Zjednoczonych. Za granicą wydał kilka prac w języku angielskim: „The Rise of Peasant Democracy” i „The Case of an Eastern European Intelligentsia”. Był prekursorem socjologii teatru. Łączył pracę naukową z działalnością popularyzatorską. Był wykładowcą Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej.
Książka stanowi wybór publicystyka Autora dotyczących uniwersalności socjologii.
Podobne produkty
Antologia pism wybitnego znawcy sztuki, filozofa i estetyka. Obok tekstów Tatarkiewicza, poświęconych sztuce i estetyce, znalazły się tu fragmenty jego intelektualnej autobiografii; Staje się ona swoistym przewodnikiem po wyborze prac teoretycznych filozofa.
Wybór esejów, przemówień, fragmentów dziennika, notatek – ukazuje oryginalność myślenia Musila jako krytyka literatury i kultury.
Opracowanie poświęcone czasopiśmiennictwu Polaków bukowińskich.
Można uznać ten zbiór krótkich felietonów-esejów za literacki debiut Emila Ciorana, choć w tej formie książkowej ukazały się one dopiero po jego śmierci. Pewne motywy przewijają się w nich cały czas: irracjonalność życia, relacja między cierpieniem, szczęściem a „przeznaczeniem”, problem Rumunii, która pozostanie jego miłością i fatum przez resztę życia na emigracji, kwestie filozofii, literatury, muzyki, sztuki.