Rozmowy z Leistem, hitlerowskim starostą Warszawy
11,00 zł
Leist był jednym z nielicznych przedstawicieli władz III Rzeszy w Polsce, którzy byli nastawieni życzliwie do narodu polskiego. Mimo iż wydał kilka zarządzeń dyskryminujących ludność polską i żydowską, był uznawany za urzędnika stosunkowo mało szkodliwego dla ludności miasta.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Tadeusz Walichowski |
| Wydawnictwo | PWN |
| Seria | |
| Rok wydania | 1986 |
| Wymiary | 205 x 145 mm |
| Ilość stron | 156 |
| Numer ISBN | 83-01-06869-8 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | BDB-, lekkie przybrudzenia i ślady użytkowania. |
Leist był jednym z nielicznych przedstawicieli władz III Rzeszy w Polsce, którzy byli nastawieni życzliwie do narodu polskiego. Mimo iż wydał kilka zarządzeń dyskryminujących ludność polską i żydowską, był uznawany za urzędnika stosunkowo mało szkodliwego dla ludności miasta.
Podobne produkty
Niezwykle barwny, plastyczny obraz opowiadający o powstaniu, odnalezieniu i rekonstrukcji ołtarza pergameńskiego.
Na tronie zasiadali ludzie o rozmaitych charakterach - wybitni, słabi, intryganci; autorka pisze o fałszywych carskich synach i dworskich spiskach, o wyzysku poddanych i buntach, odsłania kulisy władzy, odkrywa misternie prowadzone intrygi. Opowieść kończy się w dniu, w którym dokonano brutalnego mordu na ostatnim władcy Rosji, Mikołaju II i jego rodzinie. Niewiele znamy kronik rodzinnych, które mogłyby dorównać dziejom rodu Romanowów pod względem liczby wydarzeń zarówno tragicznych, jak i pełnych chwały.
Kim była naprawdę imperatorowa Wszechrosji? Demonem zła, natchnieniem filozofów czy też władczynią, na którą czekałą Rosja? Autor, wybitny historyk, przedstawia wyjątkową osobowość Katarzyny II w całym jej bogactwie. Niezwykłą i jedyną w swoim rodzaju.
Krótki pobyt Napoleona w Międzyrzeczu mógłby się zakończyć fatalną katastrofą dla Francji. Radca podatkowy Sprengepiel, pruski patriota, powiązał bowiem plan zastrzelenia cesarza Francuzów. Uważał go bowiem za tyrana i sprawcę wszystkich nieszczęść Prus. Pożyczył od miejscowego murarza Buttela rusznicę i ulokował się z nią na wieży ratuszowej, w znajdującej się tam celi więziennej, w odległości 15 stóp od domu Vollnera.