Lilla Weneda. Tragedya w pięciu aktach (z ilustracjami Andriollego)
150,00 zł
W „Lilii Wenedzie”, tak jak i w „Balladynie”, Słowacki sięgnął do pradziejów Polski, których nauka historii nie mogła jeszcze ująć w system w pełni naukowy. Sięgnął jednak dalej w przeszłość niż w „Balladynie”, mianowicie do okresu narodzin państwowości polskiej i w poetyckim obrazie tych czasów dał swoiste rozwiązanie zagadnienia powstania szlachty polskiej i jej roli w dziejach dawnego państwa polskiego.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Juliusz Słowacki |
| Wydawnictwo | Interdruck w Lipsku |
| Seria | |
| Rok wydania | 1991 |
| Wymiary | 370 x 275 mm |
| Ilość stron | 84 |
| Numer ISBN | |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Egzemplarz w stanie bardzo dobrym - minimalne otarcia oprawy, delikatne przygniecenia rogów. |
W „Lilii Wenedzie”, tak jak i w „Balladynie”, Słowacki sięgnął do pradziejów Polski, których nauka historii nie mogła jeszcze ująć w system w pełni naukowy. Sięgnął jednak dalej w przeszłość niż w „Balladynie”, mianowicie do okresu narodzin państwowości polskiej i w poetyckim obrazie tych czasów dał swoiste rozwiązanie zagadnienia powstania szlachty polskiej i jej roli w dziejach dawnego państwa polskiego.
Reprint wykonany z egzemplarza udostępnionego przez Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza w Warszawie w roku 1991.
Oryginał wydano w Warszawie w roku 1883 nakładem Maurycego Orgelbranda.
Ilustracje A. M. Andriolli.
Podobne produkty
Sześciu alianckich komandosów wyrusza z misją, od której zależy życie tysięcy żołnierzy. Muszą wysadzić w powietrze ukryte w niedostępnych górach gigantyczne działa - naloty bombowców i ostrzał z okrętów nie przynoszą efektów – strzegące strategicznego przesmyku na Morzu Egejskim.
"Proza Saramonowicz imponuje logiką konstrukcji, nieodległej od logiki okrucieństwa. Nie zna łatwych pocieszeń, nadziei zbawienia i życia wiecznego. Próżnię po nich wypełnia grymas materii. Zapuścić w tę czeluść wzrok - to jedyny dostępny nam bunt." (Jan Gondowicz)
W książce Łucji Dudzińskiej, historia wrażliwości jest historią dziewczyny, szukającej we własnym życiorysie tego, co bywa poezją. Nieokiełznane są jej dzieje, jak nieokiełznana bywa poezja. Poetka niczym korespondent liryczny wychwytuje sytuacje, które rysują kontury tej książki. Poezją bywa to, co niepoetyckie uwikłane w mniej lub bardziej zagadkowy los.
Proza Pilcha przypomina, że życie składa się ze złudzenia wieczności i z przerażającej utraty tego złudzenia.„Żółte światło” łączy wątki ściśle autobiograficzne z zupełnie fantastycznymi. Pilch eksploruje, eksploatuje i przetwarza własny życiorys i dotychczasową twórczość, kreując z nich literaturę najwyższej próby. To proza zgubna i uzależniająca. Krystalicznie czysta i szlachetnie zmącona.