Hoffman. Chuligana żywot własny
13,00 zł
Rocznik 1932. Urodzony w Krakowie, wychował się w Gorlicach, wojnę spędził na Syberii. Nim otrzymał dyplom reżysera z Edwardem Skórzewskim robił filmy, które chrzczono mianem „czarnych dokumentów”. Potem były komedie, polski western, melodramat, nagrody, odznaczenia, festiwalowe laury, a przede wszystkim toczyła się „wojna trzydziestoletnia” o ekranizację całej sienkiewiczowskiej „Trylogii”. Dziś o Hoffmanie można powiedzieć: „zwycięskie serce”. Ale on sam przyznaje się: byłem też „chuliganem”… Czy naprawdę był? Przeczytajcie.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Stanisław Zawiśliński |
| Wydawnictwo | Skorpion |
| Seria | |
| Rok wydania | 1999 |
| Wymiary | 240 x 170 mm |
| Ilość stron | 236 |
| Numer ISBN | 83-86466-21-9 |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne |
Rocznik 1932. Urodzony w Krakowie, wychował się w Gorlicach, wojnę spędził na Syberii. Nim otrzymał dyplom reżysera z Edwardem Skórzewskim robił filmy, które chrzczono mianem „czarnych dokumentów”. Potem były komedie, polski western, melodramat, nagrody, odznaczenia, festiwalowe laury, a przede wszystkim toczyła się „wojna trzydziestoletnia” o ekranizację całej sienkiewiczowskiej „Trylogii”.
Dziś o Hoffmanie można powiedzieć: „zwycięskie serce”. Ale on sam przyznaje się: byłem też „chuliganem”… Czy naprawdę był? Przeczytajcie.
Podobne produkty
Barbara Krafftówna stworzyła jeden z najciekawszych i zapadających w pamięć portretów kobiecych w kinie – Felicję w „Jak być kochaną”. Wzorcowa aktorka w dramatach Witkacego. Pierwsza odtwórczyni Gombrowiczowskiej tytułowej „Iwony, księżniczki Burgunda” i wykonawczyni słynnego walca „Embarras”. Niezapomniana aktorka legendarnego Kabaretu Starszych Panów, która przeklinała Bohdana Łazukę, szarpała bas i nudziła się w czasie deszczu...
"No i proszę: można opisać życie. Trzeba tylko zatrzymać to, co umyka, ponieważ nie podejrzewamy, że jest coś warte. Trzeba tylko zapisać pamięć o rzeczach codziennych, bo innych przecież nie było... Piękna i czuła książka. Amen." (Andrzej Stasiuk)
Antologia pism wybitnego znawcy sztuki, filozofa i estetyka. Obok tekstów Tatarkiewicza, poświęconych sztuce i estetyce, znalazły się tu fragmenty jego intelektualnej autobiografii; Staje się ona swoistym przewodnikiem po wyborze prac teoretycznych filozofa.
Wiele nauk, pouczeń, przestróg i porad Mikołaja Gogola czytamy dzisiaj z niedowierzaniem, ale i wtedy, gdy ukazała się ta książka, czytano ją i rozprawiano o niej z zakłopotaniem, zastanawiano się, jak to możliwe, by człowiek tej miary tak dalece zatracił, jak to ujął Vladimir Nabokov, "wyczucie prawdy i wolności". A jednak to jest książka ważna, partiami fascynująca, choćby i z tego względu, że, jak przyznał sam Gogol, zagalopował się w niej jak prawdziwy Chlestakow.