Antologia polskiej poezji rewolucyjnej 1918-1939
20,00 zł
Julian Tuwim, Bruno Jasieński, Marian Stępień, Jalu Kurek, Władysław Broniewski i wielu innych poetów prezentuje nam swój kunszt w zbiorku poezji rewolucyjnej. Dodatkowo antologia zawiera noty biograficzne każdego z nich.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Marian Stępień (red.) |
| Wydawnictwo | Ossolineum |
| Seria | Biblioteka Narodowa |
| Rok wydania | 1982 |
| Wymiary | 170 x 120 mm |
| Ilość stron | 484 |
| Numer ISBN | 83-04-01275-8 |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | Dobry |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Obwoluta w stanie BDB-, naddarcia i przybrudzenia. |
Julian Tuwim, Bruno Jasieński, Marian Stępień, Jalu Kurek, Władysław Broniewski i wielu innych poetów prezentuje nam swój kunszt w zbiorku poezji rewolucyjnej. Dodatkowo antologia zawiera noty biograficzne każdego z nich.
Podobne produkty
Pajacyk o imieniu Pinokio, mimo że jest z drewna, umie mówić i poruszać się, odczuwa ludzkie słabości, a kiedy kłamie, wydłuża mu się nos. W nagrodę za przemianę wewnętrzną, po dramatycznych przygodach, staje się prawdziwym człowiekiem.
Sześciu alianckich komandosów wyrusza z misją, od której zależy życie tysięcy żołnierzy. Muszą wysadzić w powietrze ukryte w niedostępnych górach gigantyczne działa - naloty bombowców i ostrzał z okrętów nie przynoszą efektów – strzegące strategicznego przesmyku na Morzu Egejskim.
"Proza Saramonowicz imponuje logiką konstrukcji, nieodległej od logiki okrucieństwa. Nie zna łatwych pocieszeń, nadziei zbawienia i życia wiecznego. Próżnię po nich wypełnia grymas materii. Zapuścić w tę czeluść wzrok - to jedyny dostępny nam bunt." (Jan Gondowicz)
To powieść o starości, do której każdy z nas musi dojrzeć. ...o zmierzchu, o trwaniu w tym przedziwnym stanie, w którym jak sugeruje nam Kamiński już wcale nie jest takie pewne, po czyjej jest się stronie: tych, którzy żyją, czy tych, którzy żyli? Poza tym, co to znaczy: żyli? Skoro cały czas się z nimi rozmawia, to może jednak oni nadal są? Może jest na to choć cień szansy?