Pasażerowie z dyliżansu
11,00 zł
Pasażerowie z dyliżansu – Aragon próbuje tu ukazać „bankructwo wybujałego indywidualizmu”, zarysowując dzieje głównej postaci, Piotra Mercadiera, zagubionego w poszukiwaniach odpowiedzi na pytanie, co zrobić z własną wolnością – pytanie pozostające bez odpowiedzi dla człowieka, który nie dostrzega powiązań jednostki ze społeczeństwem.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Louis Aragon |
| Wydawnictwo | Państwowy Instytut Wydawniczy |
| Seria | |
| Rok wydania | 1960 |
| Wymiary | 205 x 135 mm |
| Ilość stron | 872 |
| Numer ISBN | |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | Brak |
| Stan ogólny książki | Dobra |
| Uwagi techniczne | Brak obwoluty, przybrudzenia bloku, grzbiet o ton jaśniejszy z powodu światła. |
Pasażerowie z dyliżansu – Aragon próbuje tu ukazać „bankructwo wybujałego indywidualizmu”, zarysowując dzieje głównej postaci, Piotra Mercadiera, zagubionego w poszukiwaniach odpowiedzi na pytanie, co zrobić z własną wolnością – pytanie pozostające bez odpowiedzi dla człowieka, który nie dostrzega powiązań jednostki ze społeczeństwem.
Podobne produkty
Ameryka, początek XX wieku. Epoka wielkich odkryć, wynalazków i gwałtownego rozwoju techniki, epoka wielkich przemian społecznych i politycznych. Na tym tle toczy się akcja "Ragtime’u", falująca jak tytułowa synkopowana murzyńska muzyka tamtych czasów. Liczne wątki tej powieści splatają się w pełen ekspresji obraz amerykańskiego społeczeństwa.
Bezdomny, detektyw sklepowy, matka mordująca własne dziecko, gej dojrzewający do ojcostwa, autorka wchodząca w skomplikowane relacje ze swoimi bohaterami, w siedemnastu opowieściach, porównywanych z dokonaniami Josepha Conrada, W. Somerseta Maughama czy Iana McEwana, smutek miesza się ze szczęściem, szczerość z ironią, niewinność z perwersją, język biblijny z żywą mową współczesności. Zbiór opowiadań Bliźnięta Fahrenheit, wydany po siedmiu latach od debiutanckiego tomu Some Rain Must Fall, ugruntował pozycję Michela Fabera jako jednego z najważniejszych współczesnych pisarzy brytyjskich.
Dziesięć osób, zaproszonych przez tajemniczego nieznajomego, przybywa do luksusowej willi na Wyspę Żołnierzyków. Po sutym lunchu głos z gramofonu obwieszcza, że każdy z zebranych jest winien śmierci człowieka i teraz zostanie ukarany.
"Poezja Kapuścińskiego jest przesiąknięta melancholią, a równocześnie gorączką życia" (Claudio Magris)