Piękni dwudziestoletni (Kultura Paryska)
250,00 zł
„Piękni dwudziestoletni” to utwór szczególny w twórczości Marka Hłaski – formalnie rzecz biorąc pamiętnik, jest nie mniej literacki niż jego powieści i opowiadania. Hłasko opisuje swe życie w Polsce przedpaździernikowej i na emigracji, pisze o ludziach, których kochał, z którymi pił, z którymi siedział w więzieniach, pisze o życiu, które samo w sobie jest powieścią. Przy lekturze tej książki czytelnik jest nieustannie konfrontowany z pytaniem, czy ma do czynienia z prawdą, czy tylko z „prawdziwym zmyśleniem”, czy Hłasko – narrator i bohater – jest postacią prawdziwą, czy autokreacją.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Marek Hłasko |
| Wydawnictwo | Instytut Literacki |
| Seria | Biblioteka Kultury - tom 128 |
| Rok wydania | 1987 |
| Wymiary | 215 x 135 mm |
| Ilość stron | 213 |
| Numer ISBN | 2-7168-0080-4 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Egzemplarz w stanie BDB |
„Piękni dwudziestoletni” to utwór szczególny w twórczości Marka Hłaski – formalnie rzecz biorąc pamiętnik, jest nie mniej literacki niż jego powieści i opowiadania. Hłasko opisuje swe życie w Polsce przedpaździernikowej i na emigracji, pisze o ludziach, których kochał, z którymi pił, z którymi siedział w więzieniach, pisze o życiu, które samo w sobie jest powieścią. Przy lekturze tej książki czytelnik jest nieustannie konfrontowany z pytaniem, czy ma do czynienia z prawdą, czy tylko z „prawdziwym zmyśleniem”, czy Hłasko – narrator i bohater – jest postacią prawdziwą, czy autokreacją.
Podobne produkty
"Poezja Kapuścińskiego jest przesiąknięta melancholią, a równocześnie gorączką życia" (Claudio Magris)
Każdy scenariusz, wraz z zapisem teatralnej realizacji, poprzedzony obszernym wstępem, opatrzony rozbudowanym aparatem krytycznym, który uwzględnia kolejne warianty tekstu, oraz odkrywa jego źródła i inspiracje, jest bogato zilustrowany zdjęciami autorstwa Wojciecha Plewińskiego, Marka Holzmana, Edwarda Hartwiga, Zygmunta Rytki i Krzysztofa Gierałtowskiego, a także szkicami reżysera.
W książce Łucji Dudzińskiej, historia wrażliwości jest historią dziewczyny, szukającej we własnym życiorysie tego, co bywa poezją. Nieokiełznane są jej dzieje, jak nieokiełznana bywa poezja. Poetka niczym korespondent liryczny wychwytuje sytuacje, które rysują kontury tej książki. Poezją bywa to, co niepoetyckie uwikłane w mniej lub bardziej zagadkowy los.
Większość kobiet przywykła do roli istoty podległej mężczyźnie, jaką wyznaczyła jej religia, a potem oparta na niej tradycja. Tylko te bardziej świadome i wykształcone, które wiedzą, że w innych krajach i religiach nie ma takiego drastycznego podziału na gorszy świat dla kobiet i lepszy dla mężczyzn, mogą poprzeć zmiany.