Żegnaj, Berto
10,00 zł
Powieść stanowi swoisty obrazek obyczajowy lat sześćdziesiątych XX wieku, kiedy w zgiełku walki o całkowitą swobodę obyczajową zaczynają odzywać się pierwsze, nieśmiałe jeszcze, głosy rozczarowani i wątpliwości – czy aby na pewno tędy wiedzie droga do szczęścia, harmonii i pełnego człowieczeństwa.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Jeanne Faure-Cousin |
| Wydawnictwo | PIW |
| Seria | Biblioteka Jednorożca |
| Rok wydania | 1970 |
| Wymiary | 175 x 110 mm |
| Ilość stron | 120 |
| Numer ISBN | |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Wydanie pierwsze. Minimalne otarcia krawędzi oprawy, mały podpis u dołu strony przedtytułowej. |
Powieść stanowi swoisty obrazek obyczajowy lat sześćdziesiątych XX wieku, kiedy w zgiełku walki o całkowitą swobodę obyczajową zaczynają odzywać się pierwsze, nieśmiałe jeszcze, głosy rozczarowani i wątpliwości – czy aby na pewno tędy wiedzie droga do szczęścia, harmonii i pełnego człowieczeństwa. (od Tłumaczki)
Przełożyła Anna Tatarkiewicz.
Ilustrowała Jadwiga Bednarska.
Podobne produkty
"Święta strefa", odbiegająca swym charakterem od głównego nurtu twórczości Fuentesa, jest powieścią lżejszego kalibru: główni jej bohaterowie to gwiazda filmowa - której pierwowzorem była - według opinii krytyków, słynna meksykańska aktorka Maria Felix - i jej dorosły syn.
Pajacyk o imieniu Pinokio, mimo że jest z drewna, umie mówić i poruszać się, odczuwa ludzkie słabości, a kiedy kłamie, wydłuża mu się nos. W nagrodę za przemianę wewnętrzną, po dramatycznych przygodach, staje się prawdziwym człowiekiem.
Większość kobiet przywykła do roli istoty podległej mężczyźnie, jaką wyznaczyła jej religia, a potem oparta na niej tradycja. Tylko te bardziej świadome i wykształcone, które wiedzą, że w innych krajach i religiach nie ma takiego drastycznego podziału na gorszy świat dla kobiet i lepszy dla mężczyzn, mogą poprzeć zmiany.
Proza Pilcha przypomina, że życie składa się ze złudzenia wieczności i z przerażającej utraty tego złudzenia.„Żółte światło” łączy wątki ściśle autobiograficzne z zupełnie fantastycznymi. Pilch eksploruje, eksploatuje i przetwarza własny życiorys i dotychczasową twórczość, kreując z nich literaturę najwyższej próby. To proza zgubna i uzależniająca. Krystalicznie czysta i szlachetnie zmącona.