Trzecie królestwo
7,00 zł
„W roku 1975, kiedy ukazało się „Trzecie Królestwo”, oczywiście o tym nie wiedzieliśmy. Powieść natychmiast dołączyła do bardzo wtedy krótkiej półki publikacji w miarę obiektywnie traktujących o społeczeństwach mitycznego dla nas Zachodu i o obliczach buntu zachodniej młodzieży. Czytaliśmy ją z wypiekami, na równi z kultowymi wówczas i trudno dostępnymi „Drogami kontrkultury” Aldony Jawłowskiej czy rozprawą „Hipisi w poszukiwaniu ziemi obiecanej” Kazimierza Jankowskiego.” -recenzja Radio Olsztyn.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Andrzej Kuśniewicz |
| Wydawnictwo | Państwowy Instytut Wydawniczy |
| Seria | |
| Rok wydania | 1976 |
| Wymiary | 195 x 125 mm |
| Ilość stron | 415 |
| Numer ISBN | |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | Bardzo dobry |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne |
„W roku 1975, kiedy ukazało się „Trzecie Królestwo”, oczywiście o tym nie wiedzieliśmy. Powieść natychmiast dołączyła do bardzo wtedy krótkiej półki publikacji w miarę obiektywnie traktujących o społeczeństwach mitycznego dla nas Zachodu i o obliczach buntu zachodniej młodzieży. Czytaliśmy ją z wypiekami, na równi z kultowymi wówczas i trudno dostępnymi „Drogami kontrkultury” Aldony Jawłowskiej czy rozprawą „Hipisi w poszukiwaniu ziemi obiecanej” Kazimierza Jankowskiego.” -recenzja Radio Olsztyn.
Podobne produkty
Każdy scenariusz, wraz z zapisem teatralnej realizacji, poprzedzony obszernym wstępem, opatrzony rozbudowanym aparatem krytycznym, który uwzględnia kolejne warianty tekstu, oraz odkrywa jego źródła i inspiracje, jest bogato zilustrowany zdjęciami autorstwa Wojciecha Plewińskiego, Marka Holzmana, Edwarda Hartwiga, Zygmunta Rytki i Krzysztofa Gierałtowskiego, a także szkicami reżysera.
Moses Herzog, cztredziestosiedmioletni były wykładowca, przeżywa poważny kryzys emocjonalny, intelektualny i moralny. W swym domu w górach pisze listy - w głowie lub na papierze - do przyjaciół, rodziny, swego psychiatry, polityków, filozofów, a nawet do samego Boga.
Pajacyk o imieniu Pinokio, mimo że jest z drewna, umie mówić i poruszać się, odczuwa ludzkie słabości, a kiedy kłamie, wydłuża mu się nos. W nagrodę za przemianę wewnętrzną, po dramatycznych przygodach, staje się prawdziwym człowiekiem.
W książce Łucji Dudzińskiej, historia wrażliwości jest historią dziewczyny, szukającej we własnym życiorysie tego, co bywa poezją. Nieokiełznane są jej dzieje, jak nieokiełznana bywa poezja. Poetka niczym korespondent liryczny wychwytuje sytuacje, które rysują kontury tej książki. Poezją bywa to, co niepoetyckie uwikłane w mniej lub bardziej zagadkowy los.