Rok 1920
49,00 zł
Książka rok 1920 autorstwa Józefa Piłsudskiego, pomimo upływu dziewięćdziesięciu lat od chwili jej wydania, a także dokonującego się cały czas postępu w badaniach nad wojną Polski z bolszewicką Rosją w latach 1919-1920, nic nie straciła na wartości. Nadal stanowi podstawowe opracowanie do studiów nad tym konfliktem zbrojnym.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Józef Piłsudski |
| Wydawnictwo | 2 kolory |
| Seria | |
| Rok wydania | 2014 |
| Wymiary | 205 x 145 mm |
| Ilość stron | 318 |
| Numer ISBN | 978364649073 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne |
Książka rok 1920 autorstwa Józefa Piłsudskiego, pomimo upływu dziewięćdziesięciu lat od chwili jej wydania, a także dokonującego się cały czas postępu w badaniach nad wojną Polski z bolszewicką Rosją w latach 1919-1920, nic nie straciła na wartości. Nadal stanowi podstawowe opracowanie do studiów nad tym konfliktem zbrojnym.
Podobne produkty
Barbara Krafftówna stworzyła jeden z najciekawszych i zapadających w pamięć portretów kobiecych w kinie – Felicję w „Jak być kochaną”. Wzorcowa aktorka w dramatach Witkacego. Pierwsza odtwórczyni Gombrowiczowskiej tytułowej „Iwony, księżniczki Burgunda” i wykonawczyni słynnego walca „Embarras”. Niezapomniana aktorka legendarnego Kabaretu Starszych Panów, która przeklinała Bohdana Łazukę, szarpała bas i nudziła się w czasie deszczu...
Prawda o tym, co działo się za murami domów dziecka na wyspie Jersey, wyszła na jaw, dopiero kiedy Robbie był już dorosły. Skandal poruszył opinię publiczną, ale nie zwrócił dzieciństwa tym, którzy stracili je bezpowrotnie. Ludziom takim jak Robbie Garner. Jego wstrząsające wspomnienia spisała Toni Maguire – ofiara molestowania w dzieciństwie i autorka bestsellerowych książek "Tylko nie mów mamie" i "Kiedy tata powraca".
Stanisław Witkiewicz na przełomie XIX i XX wieku był jednym z najbardziej znanych i cenionych autorytetów. Nie wahał się wypowiadać na tematy z pozoru odległe - dotyczące sztuki, artystów, polskiego społeczeństwa, instytucji kościoła katolickiego, niepodległości. Kiedy dziś - po ponad stu latach czytamy jego teksty - ze zdumieniem odkrywamy jak bardzo są aktualne. Nadal trudno nam zdefiniować pojęcie sztuki, oddzielić artystów wybitnych od wylansowanych, odnaleźć miejsce dla siebie i naszych narodowych wartości wśród nasilających się na całym świecie przejawów ojkofobii i ksenofobii.
"No i proszę: można opisać życie. Trzeba tylko zatrzymać to, co umyka, ponieważ nie podejrzewamy, że jest coś warte. Trzeba tylko zapisać pamięć o rzeczach codziennych, bo innych przecież nie było... Piękna i czuła książka. Amen." (Andrzej Stasiuk)