Barański
14,00 zł
Andrzej Barański tworzy kino o niekonwencjonalnej dramaturgii. Reżyser programowo unika sensacyjnych wątków i zaskakującej intrygi. Kładzie nacisk na to, co dzieje się między zdarzeniami i z pietyzmem traktuje każdy szczegół. Jak sam mówi, jego filmy należy mierzyć w centymetrach, nie metrach. Barański najczęściej opowiada historie prostych ludzi, fascynują go prowincja i codzienność oraz mikrokosmosy niewielkich społeczności.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Piotr Marecki |
| Wydawnictwo | Krytyka Polityczna |
| Seria | Przewodnik Krytyki Politycznej |
| Rok wydania | 2009 |
| Wymiary | 195 x 120 mm |
| Ilość stron | 271 |
| Numer ISBN | 978-83-61006-56-5 |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne | Stan BDB- (lekkie przybrudzenia i ślady magazynowania). |
Andrzej Barański tworzy kino o niekonwencjonalnej dramaturgii. Reżyser programowo unika sensacyjnych wątków i zaskakującej intrygi. Kładzie nacisk na to, co dzieje się między zdarzeniami i z pietyzmem traktuje każdy szczegół. Jak sam mówi, jego filmy należy mierzyć w centymetrach, nie metrach. Barański najczęściej opowiada historie prostych ludzi, fascynują go prowincja i codzienność oraz mikrokosmosy niewielkich społeczności.
O potędze polskiego kina nierzadko decydował jego związek z literaturą. Po 1989 roku, kiedy wielu reżyserów sięgało po scenariusze oryginalne, Barański jako jeden znielicznych pozostał wierny pisarzom. I to właśnie oni są bohaterami wywiadu rzeki Piotra Mareckiego: Czycz, Wojciechowski, Stoberski, Stańczakowa, Siemiński, Kuncewiczowa, Filipowicz, Kozieł, Różewicz, Choromański, Brzuszek, Kotula, Fydrych i Masternak.
„Wygrzebuję stare polskie filmy z niezrewidowanego zbioru VHS-ów, między innymi filmy Andrzeja Barańskiego, który wydaje mi się jednym z najlepszych reżyserów polskich – u niego jest taki poziom wrażliwości na szczegół życia, jakim mało kto w kinie dysponuje. Czy nakręcenie czegoś choć trochę podobnego byłoby w tej chwili możliwe? Jak to możliwe, że takie rzeczy powstawały u nas, pomimo cenzury? Czy dlatego, że pieniądze nie wchodziły w grę?”
(Dorota Masłowska, „Gazeta Wyborcza” z 22 maja 2009)
Podobne produkty

Przedmiotem zawartych w książce tekstów jest analiza postaci reżyserek w ujęciu indywidualnym oraz w kontekście kinematografii poszczególnych krajów, potraktowanych całościowo lub w sposób przekrojowy.

W niniejszym zbiorze znajdują się dwa słuchowiska pochodzące z drugiej połowy lat osiemdziesiątych (Happening, Stoliczku, nakryj się) oraz trzy powstałe współcześnie (Johny Enigma, Nierozłączni, Spowiedź).

W przewodniku znajdują się omówienia baletów o wysokich walorach muzycznych, choreograficznych i reżyserskich, ułożone w porządku alfabetycznym według tytułów. Hasła zawierają: nazwiska poszczególnych realizatorów baletu i odtwórców głównych ról w spektaklu premierowym, streszczenie libretta i planu choreograficznego, krótkie omówienie i charakterystykę baletu.

„Dzikie orchidee” – pierwsza książka Bogusława Kaczyńskiego stała się bestsellerem wydawniczym i mimo ogromnego nakładu znikła w ciągu paru godzin z półek księgarskich. Do anegdot należą już opowieści o szturmie kupujących na lady księgarskie, o wybitych szybach, sforsowanych drzwiach i stratowaniu Kaczyńskiego przez napierający tłum wielbicieli uczestniczących w premierze „Dzikich orchidei” w salonie literackim „Expresu Wieczornego”. Parę tygodni później „Dzikie orchidee” zdobyły w plebiscycie czytelników i księgarzy tytuł „Książki Roku”, Kaczyński uznany został „Autorem Roku”, a jury powołane przez Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich wpisało książkę na listę dziesięciu najpoczytniejszych tytułów i skierowało do natychmiastowego wznowienia.



