Ucieczki oświęcimskie
18,00 zł
Co prawda nie nosiłem już srebrno-niebieskiej tarczy z numerem 2 gimnazjum im. Czackiego, gdy aresztowano mnie w Warszawie, ale nadal byłem uczniem dawnych profesorów. W lutym 1941 roku nie stawiłem się na tajnym kompletach – przeszkodzili temu gestapowcy. Wpadli na trop organizacji. Podczas przesłuchania szybko traciłem przytomność i chyba to tylko było powodem, że zamknąłem się w uporczywym milczeniu.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Tomasz Sobański |
| Wydawnictwo | MON |
| Seria | |
| Rok wydania | 1980 |
| Wymiary | 195 x 125 mm |
| Ilość stron | 224 |
| Numer ISBN | |
| Typ okładki | Miękka |
| Stan obwoluty | - |
| Stan ogólny książki | Dobra |
| Uwagi techniczne | DB+, zagięcie jednego rogu, lekkie otarcia, przybrudzenia blok i zagniecenia grzbietu. |
Co prawda nie nosiłem już srebrno-niebieskiej tarczy z numerem 2 gimnazjum im. Czackiego, gdy aresztowano mnie w Warszawie, ale nadal byłem uczniem dawnych profesorów. W lutym 1941 roku nie stawiłem się na tajnym kompletach – przeszkodzili temu gestapowcy. Wpadli na trop organizacji. Podczas przesłuchania szybko traciłem przytomność i chyba to tylko było powodem, że zamknąłem się w uporczywym milczeniu.
Widocznie młody wiek spowodował, że przestali bić i wysłali na Pawiak. Najgorsza była „przejściówka” w oddziale 4. Potem, w kwietniu 1941 roku, pojechałem transportem do Oświęcimia. Najcięższe chwile jako więzień nowicjusz przetrwałem dzięki przyjaciołom z Czerwonego Harcerstwa. Kostek Jagiełło przebył ze mną całą drogę lagrową. Do końca pobytu w KL Auschwitz razem pracowaliśmy w komandzie dekarzy, gdzie, ściągnięci jeden przez drugiego, zebrali się zaufani ludzie z obozowej międzynarodówki. Z warsztatów dekarskich rozpoczęliśmy w czerwcu 1944 roku ucieczkę za druty; było to polecenie kierownictwa obozowego Ruchu Oporu. Udało się, bo przecież piszę te słowa. Kostek zginął cztery miesiące później podczas przejmowania pod Oświęcimiem współwięźniów-uciekinierów.
Mimo upływu tylu lat trudno mi było wracać do dni obozu, czas jednak zrobił swoje. Z niemałymi oporami wziąłem pióro, by podjąć próbę oddania atmosfery ucieczki z obozu. Pragnieniem moim, no i chyba obowiązkiem, jest utrwalenie pamięci o tych, którzy nie chcieli być tylko ofiarami. Niepełna to relacja o walczącym Oświęcimiu, tak jak niepełna jest historia ludzi spod Oświęcimia, sojuszników więźniów, cichych, często bezimiennych bohaterów. Im właśnie przede wszystkim tę pracę poświęcam.
Podobne produkty
Praca ujmuje i porządkuje od strony teoretycznej problematykę humoru, przynosi bogatą i interesującą dokumentację problemu, jest wynikiem sumiennej penetracji archiwaliów i prezentuje materiał tekstowy, zaczerpnięty niejednokrotnie ze źródeł dotychczas nie wykorzystanych. Szczególnie cenna - obok teoretycznych ustaleń autora - jest umieszczona w książce biografia zwartości konspiracyjnych druków ulotnych i periodycznych o charakterze literackim i społeczno-kulturalnym, sporządzona z punktu widzenia szeroko pojętego zagadnienia humoru.
Wstrząsająca historia życia Liesabeth Otto – dziewczynki z Prus Wschodnich, która po stracie rodziców jest zdana tylko na siebie. Zajmuje się włóczęgostwem i zbieractwem, tak jak wiele jej podobnych „Wolfkinder” – „Wilczych dzieci”. Dokumentalny film o dawnym "wilczym dziecku" zdobył prestiżową nagrodę World Television Award.
Wstrząsająca proza o absurdach wojny, bezwzględności losu i sile przyjaźni. Historia dwóch chłopców, wcielonych pod koniec 1944 do Waffen SS. Walter rozpoczyna pracę kierowcy w jednostce zaopatrzeniowej, Friedrich zaś musi wyruszyć na front. Buntuje się i ucieka, ale zostaje pojmany i skazany na śmierć – i to właśnie Walter ma wykonać wyrok na przyjacielu. Co zrobi? Jakiego wyboru dokona? I czy będzie miał w ogóle wybór?
Świetnie udokumentowana monografia "wojny unicestwiającej", jaką Hitler wydał Związkowi Sowieckiemu 22 czerwca 1941. W krwawych walkach na froncie wschodnim zginęło ponad trzydzieści milionów ludzi. Autor wyjaśnia polityczne i militarne aspekty przedsięwzięcia. Powołując się na najlepszych badaczy historii wojskowej i Holocauastu, rozwiewa mity, zakłamujące rolę niemieckich dowódców wojskowych, twierdzących jakoby byli przeciwni tej wojnie, która stała się początkiem końca Trzeciej Rzeszy.