Katedra Marii Panny w Paryżu
40,00 zł
Powieść, której akcja osadzona jest w średniowieczu, charakteryzuje się barwnością i dynamiką wnoszoną przez lud: hołotę miejską, żebraków, włóczęgów, rzemieślników, zamożnych mieszczan. Przymioty ludu przeciwstawia autor kościołowi, feudałom i rycerskiej cnocie, czyli fundamentom epoki.
1 w magazynie
| Autor dzieła | Wiktor Hugo |
| Wydawnictwo | Świat Książki |
| Seria | |
| Rok wydania | 1997 |
| Wymiary | 205 x 130 mm |
| Ilość stron | 509 |
| Numer ISBN | 83-7129-351-8 |
| Typ okładki | Twarda |
| Stan obwoluty | Bardzo dobry |
| Stan ogólny książki | Bardzo dobra |
| Uwagi techniczne |
Romantyczny bunt autora – to klucz do interpretacji tej popularnej powieści. Hugo kreuje w niej świat rozbity moralnie, świat bezsilnego piękna i drwiącej sprawiedliwości. O losach bohaterów z Cyganką Esmeraldą i Quasimodo, garbatym i brzydkim dzwonnikiem o wielkim sercu, rozstrzyga ślepa Ananke.
Powieść, której akcja osadzona jest w średniowieczu, charakteryzuje się barwnością i dynamiką wnoszoną przez lud: hołotę miejską, żebraków, włóczęgów, rzemieślników, zamożnych mieszczan. Przymioty ludu przeciwstawia autor kościołowi, feudałom i rycerskiej cnocie, czyli fundamentom epoki.
Podobne produkty
Ruszamy w głąb metropolii, śladem psychologicznych meandrów wielkomiejskiego człowieczeństwa, wstępujemy w duszę i umysł artysty, który ukazuje nam działanie machiny sztuki w twórcy, ocieramy się o przeżycia transcendentne, aby wejrzeć w kosmos i jego związki z człowiekiem oraz przyszłością. „19 dni na scenie” to wstrząsająca, ale harmonijna i delikatna poetycka podróż w poszukiwaniu piękna. Podróż aż po kraniec Uniwersum.
Jest rok 1327, w opactwie benedyktynów dochodzi do serii morderstw. Rozwiązania ich zagadki podejmuje się Wilhelm z Baskerville, franciszkanin. Jego dochodzenie przypomina śledztwa Sherlocka Holmesa. Świat, w którym działa, jest labiryntem tajemniczych znaków. Ludzie, z którymi się styka, noszą piętna swojego czasu - reguł i obsesji, zakazów oraz herezji.
"Poezja Kapuścińskiego jest przesiąknięta melancholią, a równocześnie gorączką życia" (Claudio Magris)
"Przy pisaniu tej książki osiągnąłem najwyższy dla mnie poziom rzemiosła i techniki, którego nigdy potem nie prześcignąłem. Ówczesna wojna wyrwała mnie z tamtej drogi rozwoju." (Hermann Hesse)